Skip to content

Οι Cancellara αυτού του κόσμου…

31/03/2013

Image

Σήμερα νίκησε ο Fabian Cancellara στον ποδηλατικό γύρο της Φλάνδρας (Ronde van Vlaanderen), έναν από τους πιο σημαντικούς αγώνες της αγωνιστικής περιόδου σε διεθνές επίπεδο. Σιγά τα αυγά θα μου πείτε. Και τι μας νοιάζει εμάς εδώ στη φτωχή και μικρή Ελλάδα, όπου η ποδηλασία έχει ελάχιστους που την παρακολουθούν. Σωστά. Την παρακολουθώ όμως εγώ. Και επειδή εγώ γράφω το blog αυτό, επιλέγω να πανηγυρίσω τη νίκη του Fabian! Δεν είναι κρυφό είμαι φανατικός οπαδός του συγκεκριμένου Ελβετού ποδηλάτη.

Εντάξει δεν είναι μόνο αυτός ο κύριος λόγος που επιλέγω να γράψω post για τον Fabian Cancellara. Πρέπει να σας εξηγήσω γιατί αυτός είναι ο αγαπημένος μου ποδηλάτης και όχι κάποιος άλλος από τους πολυάριθμους και πολύ ικανούς συναδέρφους του. Και γιατί επιλέγω αυτήν τη νίκη να προβάλω, τη στιγμή που ο Fabian έχει κερδίσει δεκάδες άλλους – αν όχι εκατοντάδες – αγώνες. Αν σας εξηγήσω λοιπόν γιατί τον υποστηρίζω και χαίρομαι με τις νίκες του, ίσως καταλάβετε τι εννοώ.

Ο Fabian Cancellara έχει ειδίκευση στο χρονόμετρο. Ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής 4 φορές στο αγώνισμα αυτό. Είναι εκεί όπου νικά ο πιο δυνατός, αυτός δηλαδή που καλύπτει σε πιο μικρό χρονικό διάστημα μια συγκεκριμένη απόσταση. Το κυριότερο όμως είναι ότι το χρονόμετρο είναι ατομικό αγώνισμα. Μόνο ο ποδηλάτης και ο δρόμος. Δεν έχει ομάδες, τακτικισμούς και μαγκιές. Ο πιο δυνατός κερδίζει. Και ο Fabian υπήρξε ο πιο δυνατός ποδηλάτης. Σήμερα έχει άλλους χρονομετρίστες, πιο δυνατούς. Ο Cancellara είναι πλέον μεγάλος για το αγώνισμα. Σήμερα υπάρχει ο Tony Martin ας πούμε που συνήθως κερδίζει τα πρωταθλήματα. Αλλά ο Tony Martin είναι πολύ εξειδικευμένος. Μπορεί να κάνει χρονόμετρο και τίποτε άλλο. Ο Fabian Cancellara χρησιμοποιεί τη δύναμή του για να κερδίζει κανονικούς αγώνες δρόμου, συνήθως μονοήμερους.

Ωραία λοιπόν, ο Cancellara είναι ο πιο δυνατός. Γιατί τον συμπαθώ τόσο πολύ; Καταρχήν επειδή είναι ωραίος τύπος. Δεν λέει ποτέ φανφάρες στον τύπο, είναι επαγγελματίας. Αλλά αυτό που κυρίως μου αρέσει είναι ο τρόπος που αγωνίζεται. Επιβιώνει κατά το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα (μιλάμε για 250 χιλιόμετρα και βάλε) και κάπου προς το τέλος ανοίγει ταχύτητα και ξεφεύγει από τους άλλους. ΟΚ, πρέπει να σας εξηγήσω κάτι ακόμα σχετικά με την ποδηλασία δρόμου. Το πλεονέκτημα στους αγώνες δεν το έχει ποτέ αυτός που πάει μπροστά, επειδή είναι εκτεθειμένος στον άνεμο. Αυτός που κρύβεται πίσω από τον άλλον, κουράζεται λιγότερο κατά 30-40%. Οπότε η τακτική των ποδηλατών είναι να μένουν καλυμένοι πίσω από άλλους ποδηλάτες και να επιταχύνουν προς το τέλος του αγώνα κερδίζοντας το σπριντ (αφού ο προπορευόμενος είναι πιο κουρασμένος). Σας κούρασα ε; Ένα παράδειγμα θα σας κατατοπίσει.

Πέρυσι στον αγώνα Milan-Sanremo, έναν διάσημο αγώνα 300 χιλιομέτρων, στα τελευταία χιλιόμετρα έφυγε μπροστά ο Cancellara και από πίσω του κολλημένος πήγαινε ο Αυστραλός Simon Gerrans. Ο πρώτος έκανε όλη τη δουλειά και ο δεύτερος βολεύτηκε μια χαρά και ξεπετάχτηκε στα τελευταία 10 μέτρα να πάρει τη νίκη, αφού είχε μείνει ξεκούραστος. Και φέτος στον ίδιο αγώνα έγινε κάτι αντίστοιχο. Ο Cancellara με τον Sagan (θα πούμε γι αυτόν σε λίγο) έφυγαν μπροστά με τον Ciolek κολλητήρι. Ο τελευταίος δεν κουράστηκε καθόλου και στο σπριντ κέρδισε! Άρα λοιπόν, αυτός που κουράζεται και μοχθεί στην ποδηλασία δρόμου δεν κερδίζει ποτέ, αντίθετα με τον πιο πονηρό που κερδίζει πάντα. Οι Cancellara αυτού του κόσμου δεν έχουν ελπίδα. Είναι έτσι;

Ο Peter Sagan είναι 23 ετών, 10 χρόνια μικρότερος από τον Fabian Cancellara. Θεωρείται ο απόλυτος ποδηλάτης σούπερ σταρ, το μέλλον της ποδηλασίας. Είναι Σλοβάκος (και αυτό παίζει ρόλο σε αυτά που θα πω εδώ). Ο Sagan νικάει όπως θέλει: σε ανηφόρες, σε σπριντ ή σε σόλο επιθέσεις. Τον Cancellara τον νίκησε μια φορά με την τακτική να κρυφτεί πίσω του στο τέλος. Ε λοιπόν τον Sagan δεν τον γουστάρω. Αναγνωρίζω ότι είναι καλός, ίσως ο καλύτερος all arounder ποδηλάτης, ένα φαινόμενο. Αλλά είναι κοκκοράκι. Πανηγυρίζει κάνοντας τον καραγκιόζη, με σούζες και χαζά στον τερματισμό και μιλά πολύ στον τύπο. Υποτίμησε ανοιχτά τον Cancellara και τον προκάλεσε. Και σήμερα παίχτηκε η τελική αναμέτρηση.

Κάποια στιγμή ο Cancellara ξεφεύγει στην ανηφόρα και κολάει πίσω του ο Sagan. Οι άλλοι δεν κατάφεραν να ακολουθήσουν. Στην επόμενη ανηφόρα, ο Cancellara ξεφεύγει του Sagan λίγα μέτρα. Μετά βάζει κάτω το κεφάλι και ανοίγει τη διαφορά νικώντας με μεγάλη άνεση. Όλε! Οι Cancellara αυτού του κόσμου, αυτοί που είναι πιο δυνατοί και δεν αγωνίζονται με πονηριές, αυτοί που απλά δουλεύουν σκληρά, κερδίζουν που και που. Και κερδίζουν τους πιο σημαντικούς αγώνες. Ενάντια στους πονηρούληδες και στις φίρμες.

Το καταχάρηκα!

Υ.Γ. Το χάρηκα και για έναν άλλο λόγο. Πριν 20 χρόνια, όταν έκανα το διδακτορικό μου, συνυπήρξα στον ίδιο χώρο – και έκανα και παρέα – με έναν νεαρό Σλοβάκο συνάδερφο τον Γιόζεφ. Ήταν ο αγαπημένος του καθηγητή, είχε έρθει έχοντας τα κατάλληλα κονέ, ήταν ανταγωνιστικός και είχε πολύ συσσωρευμένο άχτι. Προσπάθησε υπογείως να μειώσει τις δικές μου προσπάθειες, αφού με ζήλευε αφόρητα. Κάνοντας τον φίλο διέπραξε πολλές ραδιουργίες, που δεν του βγήκαν. Την επιτυχία μου την είδε σαν δική του αποτυχία και την έφαγε στη μάπα. Και σήμερα ένας νεαρός και ανταγωνιστικός Σλοβάκος έφαγε τα μούτρα του! Πάρτα σκατοφιλόδοξε και μάθε να είσαι πιο ταπεινός!

Advertisements

From → Ποδήλατο

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: